HOE ZIT HET EIGENLIJK MET JOUW WEERBERICHT?

Het jaar begon met kou. En sneeuw. Veel sneeuw. Alles ontwrichtende sneeuw. Evenementen opgeschort, afspraken afgezegd, treinen die niet reden. Lege schappen, lege straten, lege kantoren en lege scholen. De wereld stond even stil. Het leek wel coronatijd. Alleen konden nu zelfs de boodschappen niet bezorgd worden.

Want: sneeuw. 

Vergaderingen werden zonder enige vorm van tegenstribbeling verplaatst naar online meetings. Mensen die normaal gesproken met koorts en een halve longontsteking werd gevraagd ‘toch nog even aan te haken’, zaten nu thuis met thee en een excuus dat niemand betwistte. Het land lag plat en dat voelde vooral heel erg logisch.

‘Het valt toch wel mee?’ Van thuisblijven wordt het ook niet beter.’


Geaccepteerde ontregeling

Niemand die zei: ‘Kan je niet gewoon iets eerder van huis weggaan?’

Of: ‘Het valt toch wel mee? Van thuisblijven wordt het ook niet beter.’

Ook deze kreeg niemand te horen: ‘Een beetje sneeuw kan je wel handelen toch?’

Nee. Niemand zei dat. Sneeuw is een geaccepteerde ontregeling. We snappen dat systemen dan even niet werken. Dat plannen niet doorgaan. Dat we ons even niet aan onze afspraken houden.

Toen dacht ik: dat is interessant. Als we dus met zijn allen in hetzelfde schuitje zitten kan alles moeiteloos worden afgezegd en verplaatst. Want we hebben er allemaal last van. Nou, zo ken ik er nog wel één. De overgang.

Een intern weerfront.

Hebben ook heel erg veel mensen last van. Toch wordt het nog te vaak behandeld als een mindset kwestie. Iets waar je je even overheen moet zetten als één van de vele plichten roepen. Of dat je gewoon iets beter moet plannen of iets meer balans moet zoeken. Beetje meer me-time inplannen. Niets is minder waar. Het is een hormonale verschuiving die invloed heeft op slaap, concentratie, stemming, temperatuur, energie en stressbestendigheid. Soms sluimerend. Soms heftig. Soms is het weken rustig, dan slaat het weer volledig om. Eigenlijk is het een intern weerfront. Alleen wordt deze minder serieus genomen. Te vaak wordt er, direct of indirect, gevraagd of je toch nog even kunt doorpakken. Je agenda blijft volstromen, want: ‘afspraak is afspraak.’


Een beetje discipline, yoga en doorzettingsvermogen

Wat hier wringt, is niet het ongemak van de overgang zelf. Het probleem is dat we nog te vaak doen alsof het individuele ruis is. Alsof het een persoonlijk probleem is dat je moet oplossen met discipline, yoga, een andere mindset of gewoon wat doorzettingsvermogen. Weinig mensen die zich aanpassen, behalve jijzelf. Jij past je aan aan je omgeving, die doet alsof er niets aan de hand is. Maar als het buiten vriest, sneeuwt en stormt, past iedereen zich aan.

Omdat het logisch is

Dit is geen pleidooi voor de volledige terugkeer van Zoom of Google Meet. Vergaderen aan de keukentafel in joggingbroek, komen en gaan op je werk waneer jij zin hebt of speciale behandelingen. Dat is niet mijn insteek. Wat ik wil zeggen is dat we dus blijkbaar met zijn allen in staat zijn om om te gaan met ontregeling, als we besluiten dat die legitiem is. Wie kan er iets doen aan een pak sneeuw dat valt? Niemand. Dan kunnen we prima plannen loslaten, onze verwachtingen bijstellen en nog steeds tolerant zijn naar een ander. Zonder excuses en eindeloze verklaringen. Gewoon omdat het logisch is. Nou heb ik een heel goed idee, al zeg ik het zelf: wat als we dit nou doortrekken?

De overgang kan je soms vergelijken met code oranje. Soms zelfs code rood. Daar moeten we gewoon aandacht aan kunnen besteden.


Omdat het kan

Wat als we overgangsklachten niet zien als een persoonlijk probleem, maar als collectieve issue? En dat flexibiliteit logisch is? Wat als we ‘doorpakken’ niet meer als de standaardreactie zien? Niet vanuit schaamte of zwakte, maar vanuit kracht. Gewoon omdat het kan. De overgang kan je soms vergelijken met code oranje. Soms zelfs code rood. Daar moeten we gewoon aandacht aan kunnen besteden. Hoe? Gewoon even regelmatig je weerbericht checken. En dat bespreekbaar maken. Niet doen alsof er geen wolkje aan de lucht is terwijl er vanbinnen een sneeuwstorm aan de gang is. Dus, stel jezelf én een ander iets vaker de vraag: hoe zit het met jouw weerbericht?